When Time Was On Their Side

Karma to jest jednak prawdziwa suka. Raptem kilka dni temu dzieliłam się z Wami moimi spostrzeżeniami na temat męskiego chorowania i w ramach zemsty zostałam po cichu, pod osłona nocy zarażona bakterią kaszlu, kataru i gorączki. 

Gil po kolana i dawaj. 

Jako, że jednak twarda ze mnie baba i boję się jedynie pająków i klaunów, nic sobie z mojej siorbającej niedyspozycji nie robiłam (#twardymtrzebabyćaniemiętkim). Wraz z moja Panią Matką obskoczyłam na dzień przed Mikołajem najbardziej zatłoczoną galerię w mieście, napisałam z hiszpańskiego sprawdzian i szarpałam się z niejakim kolegą Ksawerym, który musiał mieć bardzo spory problem do mnie, bo za cholerę nie dawał mi spokojnie przejść kilka metrów, tylko miotał mną jak Szatan. Okropny z niego Skurczybyk. Prawie zostałam zmuszona do upychania w kieszeni kamyków by nie zostać zepchnięta z wysokiego wiaduktu. Udało mi się jednak przeżyć i jestem. Już bez kataru i bez kaszlu, bo każda Dziewczyna wie, że choruje się maks dwa dni;) Na więcej przecież nie ma czasu! Dopomógł mi w tym z resztą pyszny, zimowy grzaniec którym to, dosłownie i w przenośni, posiłkowałam się przez weekendowe dwa dni. Na wszelkie zdrowotne niedogodności - #lemonapproved. 

O! A będąc jeszcze w tematyce alkoholowo - rozgrzewającej, możecie sobie mnie dziś oglądać jak hycam odziana w kolor wina, który najlepszy jest na tę porę roku i lubię go bardzo i w ogóle hej. Jest też gdańska owca na mej piersi i czapa - niespodzianka, wydziergana przez Naj Naj Naj Mamę Mej Bliźniaczej Siostry (#jestękiziakię), w której mogę schować się (w czapie, nie w Riennaherze) przed całym złym światem, wiatrem i inną niepogodą. Zatem siadajcie, oglądajcie i trzymajcie się czegoś bo wiucha niemiłosiernie.

zdjęcia - Paweł

________________________♥_________________________

sukienka, sweter - New Look; budrysówka - House; buty - Parfois; czapa - zrobiona przez wspaniałą Mamę Kiziaka; teczka - Not A Virgin Shop

P.S. Proszę o wybaczenie dzisiejszej mniejszej ilości literek, ale po ostatnim wpisie chciałam Wam dać troszkę odpocząć;)

A King From The Stars Went Through The Mars

Chwila oddechu, łyk wystudzonej herbaty i już, już paluchy zmierzają ku klawiaturze. W końcu udało mi się w pełni nacieszyć spokojną, nieśpieszną niedzielą. Dźwięki ulubionych nut wypełniły cztery kąty, a wycieranie kurzy i wstawianie czwartego prania przyprawiło mnie wręcz o niebywałą radość (spokojnie, nie utopiłam się w pralce, nie rozwaliłam palca/nogi/głowy Prontem i nie udusiłam się kurzem. Cud - wiem). Błogość tego dnia dopełnia zorganizowanie sobie domowego SPA i nie mówię tu o Szybkim Pochałanianiu Absolutnie wszystkich słodyczy, które znajdą się w zasięgu mojego wzroku, a wymymływaniu w tych wszystkich pachnących, babskich mazidłach, coby wierzyć, że uczynią mnie one nagle pięknością na miarę dziewcząt Victoria's Secret. Błagam, nie pozbawiajcie mnie dziś tego złudzenia;)

Poza tym, taki (błogo)stan rzeczy należy mi się po tym, jak wczoraj byłam świadkiem robienia przez Pawła porządków w swoich półkach. Możecie mi wierzyć (lub nie), ale mając ze trzy razy więcej szmat do ogarnięcia jestem w stanie, w przeciwieństwie do mojego życiowego Gamonia, wszystko mieć poukładane, posegregowane i utrzymane w największym porządku. A już szczytem szczytów, godnym miana Mount Everesta, było składanie koszul w powietrzu. Tak, w powietrzu. Tak, tych koszul, których prasowanie zmusza nas do używania słownictwa, które nie przystoi na co dzień dobrze wychowanym pannom (jak, słusznie wczoraj stwierdziła Trzeci Bliźniak Freta: 'mankiety i kołnierzyki musieli wymyślić hitlerowcy - nie ma innej opcji), tych samych, które tydzień temu w pocie czoła układałam złożone w szafce. Możecie sobie wyobrażać moją minę i mój mikro zawał serca jak zobaczyłam co ma miejsce wprost przed moimi oczami*.

Ale, uf, jeszcze jeden głęboki oddech - spokojnie, wszystko miało swój dobry koniec.

Ponieważ wyżaliłam się i poopowiadałam Wam trochę przygód przy ciastku, mogę Was teraz zostawić z kilkoma rudymi zdjęciami i spadać - wpadać popluskać się wśród truskawkowej piany. Cmok, cmok.

zdjęcia - Paweł

 ________________________♥_________________________

ogrodniczki [%], melonik - H&M; koszula w grochy - allegro; marynarka - vintage; sweter - od Kiziaka; torba - od Zuzy; buty - od Rodziców;)

*Błagam, tylko nie pomyślcie sobie o mnie jak o jakiejś nienormalnej, pomylonej kurze domowej. Jedynym miejscem w mieszkaniu, w którym po prostu muszę mieć porządek, to właśnie szuflady, półki i szafa z ubraniami;) Ot, taka fanaberia, zboczenie małe (każdy takie ma, proszę mnie nie osądzać;P).

Higher. Come Take Me Higher. My Sweetest Joy...You're My Love, You're My Fall

Wpadam tu do Was na chwil kilka między skręcaniem turbo giga łóżka (och, lowe zabawy wielkimi 'klockami Lego' z Ikei), a wywalaniem kolejnych, niepotrzebnych mi do życia (a zagradzających przestrzeń mą, nie tylko życiową) gratów. W ogóle muszę Wam powiedzieć, że jestem niezwykle mocarna i nieskończony pokład sił we mnie drzemie, bo o dziwo okazałam się nader przydatną asystentką w wynoszeniu starych mebli (a co za tym idzie, pomoc sąsiada okazała się nie być zupełnie potrzebna, ha!). Taki ze mnie kozak. A jak potrzebujecie specjalisty do przykręcania wszelkiego rodzaju śrubek to piszcie, dzwońcie, w drzwi walcie. Za flaszkę bądź czekoladę jestem Wasza (bez podtekstu mi tu!);) 

W każdym razie skrobię do Was podniecona wielkością mojego nowego wyra, na którym jak dobrze pójdzie będę w stanie się zgubić. Na zimowanie jestem przygotowana i już wiem, że w najbliższych miesiącach trasa, którą głównie będę przemierzała to odcinek między kuchnią a salonem. Do pełni szczęścia brakuje mi jeszcze wielkiego fotela z miękkimi poduchami, w którym będę mogła utonąć w kąciku czytelniczym (a to tylko kwestia dni, bo 'ofiarę' mam już upatrzoną od przeszło kilku lat). Zatem jak widzicie dopieszczanie naszych czterech ścian chyli się ku końcowi, co tylko i wyłącznie wywołuje na mej facjacie uśmiech po same ósemki. 

A na zdjęciach macie okazję zobaczyć mój 'dzień mordy', który mam od kilku dni i który nie chce dać za wygraną. Twarz wygląda jak wygląda, więc lepiej skupić się na sukience. Bo fajna jest. Ciepła i miękka (jak kaczuszka) oraz ma błyszczący niczym miliony monet kołnierzyk. Iście lemonowa czyli. Wyprowadziłam też na spacer lisa, można się zatem z nim przywitać. 

zdjęcia - Paweł

sukienka - Sheinside.com; buty - Primark; kiziak - H&M; płaszcz - Asos